ΧΡΩΜΆΤΩΝ ΈΡΩΣΣτην χώρα των χρωμάτων,
σε κάποιου δειλινού την
απλωσιά,να σε προσμένω
περιστέρι.Θα θέλεις να
κουρνιάσεις,να χωθείς,μέσα
σε αγκαλιά να σε ζεστάνει,
προτού σε πάρει στα βαθιά
της η νυχτιά. Έρωτας λάγνος
στα ψηλά στου πόθου τα
απάτητα βουνά,σε είχε πάρει
να ζήσετε ανέμελα παιδιά.
Και είχε την δική μου την
μορφή,ένα πουλί με τα φτερά
του απλωμένα,να ταξιδεύει
στα δικά σου δειλινά. Είναι
λευκός ο έρωτας,να ξέρεις,
μοιάζει φτερό περιστεριού
και ταξιδεύει,απ'την δική μου στην
δική σου την ματιά,κλείνεται
μέσα τους γυμνός,και γαληνεύει.
6 Γενάρης 2018
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.