ΠΑΝΣΕΛΗΝΕΣ ΠΝΟΕΣ
Πνοή που ανθίζεις
τριαντάφυλλο
στου δειλινού το πέτο.
Κομμένο με χέρι
τρεμάμενο στο μποσκέτο
του πόθου.Κάθε
σου φύλλο,και ένας
στεναγμός,να μαρτυρά τις
ανάγκες μιας επαφής,
ένα χάδι στο
βαθυστόχαστο της στιγμής,
ένα φιλί όταν το χέρι
αντήλιο,αποχαιρετά τις
πορφύρες του ουρανού.Και
σ ανταμώνω στις
διαδρομές του νου,στις
βαθιές αναμνήσεις,
που άφησαν νύχτες
πανσέληνες,στ αποκαΐδια
ενος πάθους,που,
οι φλόγες πετούσαν
ανταύγειες στις ματιές.Και
σε γεύτηκα,οπώρα,
που έκοψα,στο κλωνάρι του
έρωτα,σε βράδια λάγνα,
σε στιγμές
ανάκατα συναισθήματα.
5 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πνοή που ανθίζεις
τριαντάφυλλο
στου δειλινού το πέτο.
Κομμένο με χέρι
τρεμάμενο στο μποσκέτο
του πόθου.Κάθε
σου φύλλο,και ένας
στεναγμός,να μαρτυρά τις
ανάγκες μιας επαφής,
ένα χάδι στο
βαθυστόχαστο της στιγμής,
ένα φιλί όταν το χέρι
αντήλιο,αποχαιρετά τις
πορφύρες του ουρανού.Και
σ ανταμώνω στις
διαδρομές του νου,στις

βαθιές αναμνήσεις,
που άφησαν νύχτες
πανσέληνες,στ αποκαΐδια
ενος πάθους,που,
οι φλόγες πετούσαν
ανταύγειες στις ματιές.Και
σε γεύτηκα,οπώρα,
που έκοψα,στο κλωνάρι του
έρωτα,σε βράδια λάγνα,
σε στιγμές
ανάκατα συναισθήματα.
5 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.