ΣΤΗΝ ΆΓΝΩΣΤΗ.Πόσο του ήλιου μοιάζεις
με κείνη την ματιά την
αετίσια,και τα σγουρά σου
τα μαλλιά.Και είσαι σαν
του έρωτα τη στάλα που
δυναμώνει ξαφνικά. Και να
που σ'ένιωσα σαν του
ονείρου την ακμή μέσα
σε φαντασίες που αλλάζουν
χίλιες εικόνες και παλμούς.
Και άγγιξες τα μέσα μου
απλά,με μια δύναμη λες
ήταν η ουσία οπού τυλίγει
το κορμί στης αίσθησης
τον χρόνο.Μα σένα που σε
τύλιξε ο ήλιος,που σ'αγγιξε
η άνοιξη με το ραβδί της
των χρωμάτων,και της νιότης
της συντροφιάς μου έγινες
αιτία και πηγή.
24 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.