ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.Γυναίκα του πόθου
άυλη. Στα όνειρα μου
σε σεργιάνισα,ολόδροση
πηγή,να με κρατήσεις
δροσερό. Και έμεινα να
σε θαυμάζω σαν του
ματιού η αίσθηση να σε
δημιουργεί και να σε
πλέκω μες στις αχτίδες
του ηλίου,προσευχή.
Και συ που έχεις του Θεού
το θείο χάρισμα,βαθιά
αγγίζεις της ελπίδας το
ρόλοι,να το κουρδίσεις,
και να λες,να έφτασε η ώρα
για να σε πλάσω εραστή.
Και ύστερα στου χρόνου την
ακμάδα,όπου αφήνεσαι
ολόγυμνη κυρά, στο άπιαστο
κορμί της φαντασίας
και στης αγάπης το παιχνίδι,
μαγική,σαν κάποιο χάρισμα
που έγινε θυσία.
26 Σεπτεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.