ΥΠΕΡΟΨΊΑ.Άργησες έρωτα πολύ
και ξέρω πως δεν είσαι
εκείνο το μικρό παιδί
που παίζαμε ξυλάκια.Το
είδα πως μεγάλωσες.
το ξέρω,είσαι πλέον το
παλικάρι π'άνοιξε φτερά
για να πετάξει.Μα γω
που είχα από σε μια
τρανή ελπίδα,πως θα σε
κάμω φίλο μου,πιστό
μου και αδέρφι,κάποια
στιγμή σε φώναξα. Και
ήτανε Πρωτομαγιά,ήτανε
καλοκαίρι,Άνοιξη και
Φθινόπωρο,και τον
βαρύ χειμώνα.Μα την
υπεροψία σου ακόμη την
πληρώνω καθώς,εσύ
δεν άκουσες κι έμεινες
μακρυά μου.
17 Νοεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.