ΑΙΤΊΑ.
Σ ακολουθώ σαν της
αυγής την πρώτη την
αχτίδα που με φωτίζει,και
μοιάζει στην δική σου
τη ματιά.Μια στιγμή,που
γίνεται δική μας,αιώνιο
του πόθου μας φιλί.
Αχ της φωνής η χροιά
πως με μαγεύει,σαν του
ρυακιού το κάλεσμα να
με δροσίσει και του
πουλιού κελάηδισμα.που
φτάνει ως τα βαθιά του
πόθου μου κιτάπια.Και
ναι,σ ακολουθώ σαν μια
αιτία,που άρχισε,σαν
χτύπος της καρδιάς,και
ένα τρέμουλο στα χείλη
σε μια στιγμή που σ'αγγιξα
και έγινες λατρεία.
8 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Σ ακολουθώ σαν της
αυγής την πρώτη την
αχτίδα που με φωτίζει,και
μοιάζει στην δική σου
τη ματιά.Μια στιγμή,που
γίνεται δική μας,αιώνιο
του πόθου μας φιλί.
Αχ της φωνής η χροιά
πως με μαγεύει,σαν του
ρυακιού το κάλεσμα να
με δροσίσει και του
πουλιού κελάηδισμα.που
φτάνει ως τα βαθιά του
πόθου μου κιτάπια.Και
ναι,σ ακολουθώ σαν μια
αιτία,που άρχισε,σαν
χτύπος της καρδιάς,και
ένα τρέμουλο στα χείλη
σε μια στιγμή που σ'αγγιξα
και έγινες λατρεία.
8 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.