ΛΑΒΩΜΑΤΙΈΣ.
Ταξίδεψα στης σκέψης
σου τον άνεμο,επέταξα
μαζί της στα πιο
βαθιά σου ένστικτα.
Να μάθω ήθελα πολλά,
ν'αγγίξω τις κορφές
σου που κατοικείς
τα δειλινά.Το πέταγμα
δεν κράτησε πολύ,κι'έπεσα
λαβωμένος από βαθιά
λαβωματιά.Και τα φτερά
μου τύλιξα βαριά και
ματωμένα με μια σαΐτα
στην καρδιά.Και συ
που έγινες σκληρός,δε
νιώθεις δε δακρύζεις,να
με θωρείς και να γελάς,
πούθελα να σε φτάσω.
26 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Ταξίδεψα στης σκέψης
σου τον άνεμο,επέταξα
μαζί της στα πιο
βαθιά σου ένστικτα.
Να μάθω ήθελα πολλά,
ν'αγγίξω τις κορφές
σου που κατοικείς
τα δειλινά.Το πέταγμα
δεν κράτησε πολύ,κι'έπεσα
λαβωμένος από βαθιά
λαβωματιά.Και τα φτερά
μου τύλιξα βαριά και
ματωμένα με μια σαΐτα
στην καρδιά.Και συ
που έγινες σκληρός,δε
νιώθεις δε δακρύζεις,να
με θωρείς και να γελάς,
πούθελα να σε φτάσω.
26 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.