ΧΡΗΣΜΟΣ.Ματιές που σκίζουν
τα κορμιά. Πόθοι να
κρέμονται αγριοστάφυλα
στα χείλη. Μελλούμενα
που αγρικούν,στου
πάθους τα λιοστάσια,
να πάρουν λαίμαργες στιγμές.
Και ως ορίζουν οι καρδιές
πάνω στου λάγνου
φεγγαριού την περαντσάδα
μεσάνυχτα στον ουρανό
να στρώσουν αγιοσέντονα,
για να πλαγιάσεις. Και
από στήθος που σταλάζει
αγιασμό,στητές αισθήσεις
να σ αγγίζουν,ως να πάρεις
και του χρησμού τον
ορισμό,λες και σε λάβωσε
ο ερωτάς ο πλάνος.
14 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.