Μικρό λουλούδι της αυλής
τι στέκεις μαραμένο,
και δεν ανθείς,και δεν μιλείς
πως είσαι λυπημένο.
Βαρύς χειμώνας, πλάκωσε
σε σκέπασε το χιόνι
νέφος πυκνό σε σκίασε
κι η πίκρα δεν τελειώνει.
Σε βλέπω που είσαι σκυθρωπό
ματώνεις την καρδιά μου,
έχεις λυγίσει απ τον ανθό
πικρά τα δάκρυά μου.
Να σε ποτίσω θέλησα
με αίμα απ τα βαθιά μου
κι ένα ποτήρι γέμισα
από τα σωθικά μου.
Και ήρθα ένα πρωινό
που ήσουν καθισμένο,
και με το αίμα το ζεστό,
σ έπλυνα το καημένο.
Ν αναστηθείς,να γιατρευτείς
ζωή για ν αποχτήσεις.
μη τύχει και ξενιτευτείς
και δεν μπορείς ν ανθήσεις.
10 Δεκέμβρης 2012
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2022
ΒΛΑΣΤΑΡΙ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.