Στο λιακωτό των συλλογισμών
μέσα σε εράσμιες ακολουθίες,
τα όνειρα, τσαλαβουτούσαν
στον ουράνιο θόλο συνεπαρμένα.
Αφηνόμουν να με παρασέρνουν
σε απρόσμενους οίστρους,
και σε αράδες λέξεων,
σεργιάνιζα, στων ορατών
και αόρατων εικόνων τις απεικονίσεις
που,η φαντασία έπλαθε αμέριμνη.
Νεράιδες οι ανταύγειες.
Η πίστη στο ωραίο, με άφηνε
απρόσκοπτα να ζήσω κάθε λεπτό
με δοξασίες που με το πνεύμα
συλλειτουργούσαν.
Ποιούσα τις λεπτές προδιαγραφές
με έναν νου ανεξίτηλο
ελεύθερο και ιθαγενή,
και ζούσα σε νιρβάνα,
όσα οι αναμνήσεις χάραζαν
σαν δοξασίες στα μάτια.
Ονειροπολούσα, και "έπνιγα"
κάθε οραματισμό, στις θάλασσες
που άνοιγαν σαν ολάνοιχτο
γαλάζιο, να αγκαλιάσουν το θείο.
Εκεί, σε αντάμωσα,
12 Σεπτέμβρης 2025
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025
ΑΝΤΑΜΩΣΗ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.