Θάλασσα των συλλογισμών μου,
κύμα το κύμα, σε άνοιξα,
σαν παραθυρόφυλλα στο όνειρο.
Αγέρα που έφερνες τα μαντάτα
σαν σε σινιάλο,και στους αχούς σου
χανόμουν σαν Οδυσσέας,
στο κατάρτι του έρωτα.
Ένα μεγάλο καράβι ξανοιγμένο οι πόθοι,
οι σημαδούρες των καιρών,
χόρευαν σαν Γοργόνες,
στην φαντασία του αέναου ταξιδιού.
Και εγώ, βυθό το βυθό,
η ακόμη στα βρίκια κρυμμένος,
έπαιζα με τη νιότη σου κρυφτό,
αφήνοντας να με βρεις.
Και "χαμένος" του παιχνιδιού,
κέρδιζα στην αγκαλιά σου,
τα ολάνοιχτα κοράλλια του έρωτα.
13 Ιούλης 2025
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.