Μέσα μου ανοίγω
φυλλωσιές παραθύρων.
Ανταμώνω κρυφά μου
πετάγματα, τα νιώθω ψηλά,
ζητωκραυγάζω, μαζί τους.
Είναι πολλά όσα
έχω εισπράξει σε χρόνους
αδέσποτους.
Χωράνε όσα κράτησα,
λες μεγάλα σεντούκια,
άνοιξαν και αυτά, να γιομίσουν
με πόθους, και έρωτες
κάθε διαδρομή μου.
Δεν χρωστάω σε ανεφάρμοστες
σχέσεις, ούτε με ανώδυνες
πορείες πορευόμουν.
Ο παράδεισος, δεν είχε πάντα
λουλούδια, ούτε φωταψίες
για ελεύθερες προσβάσεις.
Εσύ, μου κρατούσες
πάντα σταθερές, λες φρόντιζες
οι αλήθειες να προσαρμόζονται.
Και η αγάπη, πάντα εκεί.
Αγνή, πρόσφορη, αφουγκραζόταν.
11 Σεπτέμβρης 2025
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025
ΦΥΛΛΩΣΙΕΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.