Κρυφός ο έρωτας,χωμένος στα φυλλώματα
του νου.
Φορές χαράζει σαν τον ήλιο,
μετά κουρνιάζει σαν πουλί
στην μοναξιά.
Αντέχει στις παραδοχές
του χρόνου,λες και ξέρει
της μοίρας το παιχνίδι το σκληρό.
Και μεις,χωρίς βουλή,
με της αγάπης να κρατάει
την ανάσα,ψάχνουμε
μονοπάτια διαφυγής,λες
και ο χρόνος ψάχνει για μαντάτα
βγαίνει και κρύβεται με
όρους προσμονής.
25 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(πνευματικό μου δικαίωμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.