Αχ θάλασσά μουνιότη μου στα πέρατα
του χρόνου
στα κορφοβούνια σου
μαλλιά στην στράτα
του κορμιού σου στου
έρωτα την απλωσιά
και στ'ουρανού το χρώμα.
Χρυσό σταυρό
σου πέρασα
μες στου λαιμού το
άσπρο σε μια γιορτή
που άνθισες αντριώθηκες
γεννήθεις.
Και κει πα στο ταξίδι σου
στο κάθε σου το κύμα με
μια ματιά που
έσκιζε του βράχου τον
γρανίτη του πόθου έγινες
παιδί του έρωτα καμάρι
και της γυναίκας
ποθητή στα μοίχεια όνειρά της.
10 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.