ΠΟΡΦΎΡΕΣΈρωτα που σε
άγγιξα,στον απόλυτο
του δειλινού στοχασμό
μου.Που σε έντυσα
με πορφύρες ηλιόβγαλτες.
Και με τα χρώματα
σου έδωσα σάρκας μορφή.
Που άφησες το στίγμα
σου καθώς περνούσες
χιλιόμορφος,να σε
θαυμάζω.Πλείστες οι φορές
που σε έφερα μοναδικό
στα περπατήματα
του χρόνου,όταν οι ανάγκες
γινόταν μοναξιά.Και συ,
λες έφτιαχνες καινούργιο
σώμα,μέσα στην έκσταση
του πάθους,που σαγήνευε,
και αυτήν την αχαλίνωτη
ορμή,να με ακολουθάς,σαν
άλλη μου σκιά.
29 Μαης 2018
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.