ΣΚΙΈΣ Ακριβή μου:
πόσες φόρες δεν μάδησα
έρωτα μαργαρίτες,αν μ'
αγαπάς δε μ' αγαπάς,στα
δάκρυα πνιγμένος;Πόσες
φορές δεν έγειρα πάνω
στο μαξιλάρι,κι ενός τσιγάρου
ο καπνός έγραφε τ' όνομά
σου;Πόσες φορές δεν μίλαγα
με τις σκιές αντάμα,βλέποντας
την εικόνα σου;Και πόσα
καρδιοχτύπια,δεν μέτρησα
στο πέρασμα της μοναξιάς της
τόσης! Και συ,μένεις
ανέκφραστη δεν μου μιλάς
δεν γνέφεις,μήτε θυμάσαι
δεν το θες,έφυγες σαν αγέρας.
Είναι ο έρωτας πικρός,λέω,
κι αναστενάζω,μοιάζει με κοφτερό
σπαθί που την καρδιά τρυπάει,
γίνεται δήμιος σκληρός,κόβει
ψυχή,και σώμα.
11 Μαης 2018
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.