ΤΑΓΚΟ
Στάζουν οι νότες,
Στο βάθος,το τσούκ-μπόξ,χαμογελούσε,κι'ο δίσκος,εγυρνούσε την στιγμη.
Ένα ταγκό,και τα κορμιά
σπάραζαν,μέθη ο έρωτας,
κι'η μουσική,τα κύτταρα,
του πόθου,να χαϊδεύει,
σαν ένα χέρι από τ'άνεμου,
την πνοή..Στροβίλιζε
η νύχτα μαγεμένη,τα φώτα
χαμηλά,είχαν χαθεί,
σαν ανταύγειες,φτερούγιζαν,
του πάθους οι ρυθμοί.
Και μεις,πετούσαμε,στα
όνειρά μας,σαν περιστέρια,
πάλλευκα αγνά,η γης,
είχε χαθεί,απ' την ματιά μας,
μες στο κενό εγώ,εσύ,
και η καρδιά..
17 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.