ΑΙΤΙΑΤΟ.
Αίτιο του πόθου μου.
γυναίκα. Μυθοπλασία,
μιας φαντασίας εαρινής
νυχτός,στα πρώτα
όνειρα,ενσαρκωμένη.
Και έτσι που σε σήκωσα
στα χέρια,αιθέρια,σαν
του φτερού την αλαφριά,
θαρρούσα,θα πετάξεις,
σαν εκείνο. Πως ήταν
παραστατικό,πως ένιωσα
το τρέμουλο,της σαρκός
στην αφή μου,ίδια με
κείνο το φιλί,που άχνισε
στην κόχη των χειλιών μου,
το είχα καταλάβει,πριν
συμβεί. Και να που τώρα,
έγινες,Καρυάτιδα, στα μάτια
μου για να σε δω,τα χέρια
μου να κλείσω,μήπως μου
φύγεις,και χαθώ. Το να σε
νιώσω,το μπορώ,και ούτε
θα σε αρνηθώ,στου όρκου
την ουσία,μπορώ,να σου
το ορκιστώ,δεν θάσαι,
φαντασία.
8 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Αίτιο του πόθου μου.
γυναίκα. Μυθοπλασία,
μιας φαντασίας εαρινήςνυχτός,στα πρώτα
όνειρα,ενσαρκωμένη.
Και έτσι που σε σήκωσα
στα χέρια,αιθέρια,σαν
του φτερού την αλαφριά,
θαρρούσα,θα πετάξεις,
σαν εκείνο. Πως ήταν
παραστατικό,πως ένιωσα
το τρέμουλο,της σαρκός
στην αφή μου,ίδια με
κείνο το φιλί,που άχνισε
στην κόχη των χειλιών μου,
το είχα καταλάβει,πριν
συμβεί. Και να που τώρα,
έγινες,Καρυάτιδα, στα μάτια
μου για να σε δω,τα χέρια
μου να κλείσω,μήπως μου
φύγεις,και χαθώ. Το να σε
νιώσω,το μπορώ,και ούτε
θα σε αρνηθώ,στου όρκου
την ουσία,μπορώ,να σου
το ορκιστώ,δεν θάσαι,
φαντασία.
8 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.