
20 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πως μοιάζεις έρωτα,
ναυάγιο,στης θάλασσας
τ' απρόσμενο καράβι, που, πήγε και προσάραξε,
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πως μοιάζεις έρωτα,
ναυάγιο,στης θάλασσας
τ' απρόσμενο καράβι, που, πήγε και προσάραξε,
στα άβαθη νερά της.
Τα μάτια έκλεισες,στης άμμου, τα ολόχρυσα πετράδια, που,
σε σκεπάσαν
κι ήσουνα, στ' αγέρα τα αρπαχτικά,τα
όρνια σαν το στρείδι, όπου, του πήραν την χαρά.
Με τα κατάρτια σου σπασμένα, και πανιά, να τα ξεσκίζει
η αρμύρα,κι' ας ήσουνα περήφανος, φτιαγμένος,
όρνια σαν το στρείδι, όπου, του πήραν την χαρά.
Με τα κατάρτια σου σπασμένα, και πανιά, να τα ξεσκίζει
η αρμύρα,κι' ας ήσουνα περήφανος, φτιαγμένος,
από αλάβαστρο και χρώματα πορφύρα.
Και είσαι τόσο μοναχός, στα αβαθή να μένεις,
δίχως καρδιά, μα και ψυχή, σάπιος και να πεθαίνεις.
δίχως καρδιά, μα και ψυχή, σάπιος και να πεθαίνεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.