ΑΓΡΥΠΝΊΕΣ!!!Ποιας μέλισσας το
μέλι,σε τάισε ανήμερα
του έρωτα,την νύχτα.
Και έμελλε,βασίλισσα,
του πόθου μου,
να γένεις. Και γώ,
που ελαχτάραγα,κορμί
σαν το δικό σου,
σε νύχτες,που αμάραντα,
μένανε τα σεντόνια,
σαν τα λουλούδια
της αυγής,σε έκανα,δική μου.
Και λιώσανε τα όνειρα,
σαν χιόνια,που τα πιάνει,ο
ήλιος του καλοκαιριού.
εγίνανε ποτάμι,και πνίξανε
τις πιο κρυφές,του πάθους
μου,ξαγρύπνιες.
5 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.