ΣΥΝΆΝΤΗΣΗ.Στου ερχομού σου,
πως νοιάζομαι την προσμονή.
Και θάναι,στον σταθμό
του τρένου,η στιγμή,που θα
σε δω,στου βαγονιού,την
πόρτα,να προβαίνεις. Και ξέρω
πως τα χείλη μου,θα
τρέμουν,καθώς θα ψιθυρίζω,
καλώς ήρθες,και θάναι,
Κυριακή,μέρα Μαγιού. Θα είσαι.
σαν του ήλιου την αχτίδα,
που θα φωτίσει,την αυγή,και,
και όσα,εχω να σου πω,
σαν ποίημα,που έγραψα,στην
μνήμη,στης καρτερίας μου
την στιγμή. Και όπως θα
βαδίζουμε,παρέα,κάπου στης
προκυμαίας, την μεριά,ένα
λουλούδι,θάχω,να σου δώσω,
και δυο γλυκά ζεστά φιλιά.
14 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.