
20 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Ρουφώντας,το κόκκινο
των χειλιών σου,σαν
το κρασί,που στάζει στο
βαρέλι,στου έρωτα το
πανηγύρι, με τα βιολιά, και τα νταούλια, εμεθούσα.
Και συ, στροβίλιζες, στην
πίστα του χορού, μ' ένα
μαντίλι, στον λαιμό σου,
περασμένο, και με κοιτούσες
λάγνα, προκαλώντας, σαν
λίκνιζες το άχραντο κορμί.
Το κόκκινό σου, άστραφτε,
το φόρεμα, που είχες, φορέσει
για να στολιστείς, με το
κολιέ, στον κάτασπρο λαιμό
σου. Και ήταν θεία, μαγικά,
ο έρωτας, μεγαλουργός,
χαμογελούσε, κάνοντας την
ημέρα, Κυριακή, να τραγουδά
για όσα μας κερνούσε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.