Παρελθόν,δεν ήθελα
να γίνω στα μάτια σου.
Κατάρα,που θα βασάνιζε
τον νου,θα ήταν,να φορώ
τον νου,θα ήταν,να φορώ
το δαχτυλίδι του χωρισμού.
Ερωμένη του λογισμού μου,
πόθε κρυφέ,εραστής, μια
μια ρουφώ,την σταγόνα
από τον ιδρώτα σου.
Πως να θέλω να σε απαρνηθώ.
Θα ήταν η οργή για μένα
δυσβάσταχτη.Μια μεγάλη
έκρηξη ηφαιστείου,
έκρηξη ηφαιστείου,
η καρδιά μου,ανταριάζει
σε κάθε σου σκέψη.
Και,όταν η λεηλασία του
κορμιού σου,με αγγίζει,
μέσα από τις λεπτομέρειες
που αφήνει το άγγιγμα,
διασχίζω, ολόκληρους
ωκεανούς να σε δω.
Υστερικά,θα ήταν τα
δάκρυασε αποχωρισμό.
Γιατί η γεύση σου βάλσαμο
στάζει στην καρδιά μου.
δάκρυασε αποχωρισμό.
Γιατί η γεύση σου βάλσαμο
στάζει στην καρδιά μου.
11 Μαρτης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.