ΑΓΓΙΓΜΑΈνα άγγιγμά σου,
μια αιωνιότητα.
Και το φιλί, νέκταρ Θεών,
δροσιά στα χείλη.
Κάθε σου λέξη,χαδι
ήχου,που ξυπνάει
τις αισθήσεις.
Και εσύ. Νεράιδα, καμωμένη
από ύλη,μιας εποχής,
που τα ένστικτα
άνθιζαν σαν Άνοιξης λουλούδια.
Εαρινή ομορφιά και εσύ,
να στέκεις ολόλαμπρη οπτασία
στα μάτια μου.
Εκστατικός, ένιωθα την
αύρα σου,να δροσίζει
ολόκληρο το κορμί.
Και δεν σου μιλούσα.
Φοβόμουν
να ταράξω την ηρεμία,που το
όνειρο είχε απλώσει
στα μάτια μου.
Άφηνα το χέρι να τρέχει,
όπως το πινέλο του
ζωγράφου, απαλό,στο
κορμί σου, ίσα να να χαράζει τον
πόθο. Να αφουγκράζομαι
το τρέμουλο που
άφηνε η διαδρομή
του.Και εσύ,ονειρομορφή,
σάρκα του έρωτα,
στο χάδι παραδομένη.
να αναζητάς απόλαυση
τρικυμία στο απόλυτο του έρωτα.
18 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.