ΣΤΑΓΟΝΕΣ.Δεμένα όνειρα
καράβια,σε στιγμές μιας
τρικυμίας που τα πνίγει
ο καημός.Και οι πόθοι
αγναντεύουν τον καιρό,
σαν τους γλάρους,που
ανοίγουν τα φτερά τους
να πετάξουνε ψηλά.
Μα τα πιάνει η φουρτούνα
μ'ένα κύμα στεναγμών
σαν παράπονο που άπλωνε
στο βλέμμα,κι'ενα δάκρυ
σαν σταγόνα στο νερό.
10 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.