ΔΡΟΣΟΣΤΆΛΕΣ.δειλινού την απλωσιά.
Καράβι τα όνειρα πανιά που
φουσκώνουν έρωτα.
Ανταύγειες στιγμές,σε μια
δροσοσταλάδα που χαλαρώνει
τον νου.Και η μάτια σου
αυτή η πολυπόθητη αξία που
με λούζει με στοργή να
μ αγκαλιάζει. Ανέμελος ο αγέρας
με το περίσσευμα του να
χαϊδεύει τα πρόσωπα.
Τι ζεστό να μου χαμογελάς
αγαπημένη.Ύστερα αφήνομαι
στο απέραντο της θάλασσας
να μου ταξιδεύει τα ένστικτα.
Και εσύ μια νεράιδα που
έσκασε στο άφρισμα από το
κύμα να μου γνέφεις μαγευτικά.
18 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.