ΒΛΑΣΤΆΡΙ.Πέφτανε στους ώμους
τα μαλλιά σου.
Ανέμελα πως έτρεχες
στους δρόμους της
νιότης αγριολούλουδο
τρελό. Σε θαύμαζα,
και ήσουν για εμένα κάτι
σαν κόσμημα
σαν ήλιος σαν αστέρι
μέσα στα όνειρα
που έπλεκα κρυφά.Και
σε ποθούσα σαν
ένα βλαστάρι που τόκοβα
σε ώρες συλλογής καθώς
του έρωτα για σένανε
μιλούσα. Και συ
γελούσες,έσταζες ιδρώτα
σε κείνο το παγκάκι που
καθόσουν,που
νοσταλγούσα να καθίσουμε
μαζί,ένα φιλί σου να
το πιω και να μεθύσω.
14 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.