ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ.
Θα σε ποτίσω με
τ'αθάνατο νερό.Να σ'έχω
στα βαθιά και στα μικράτα,
πηγή του έρωτα πνοή.
Και θα ξυπνάς τα πρωινά
και θα σε λούζω,ροδόνερο
του Μάη καθαρό,από τα
αγρολούλουδα του χρόνου.
Θα σου χτενίζω τα μαλλιά
σου με το χέρι,σε ένα χάδι
που δεν ένιωσες ποτέ,
όταν οι πλέξες θα αγγίζουν
τον λαιμό σου.Μα εσύ που
θάχεις του καλοκαιριού την
φλόγα,σ'ένα λιοπύρι λογισμό
θα με απλώσεις,σαν μια
περικοκλάδα που ανοίγει,στο
πρωινό τα φύλλα για ν'ανθίσουν
Και θάναι σαν τραγούδι όλα
τούτα,ένα ταξίδι σαν σε όνειρο
μαζί σου.Μια πανδαισία που,
θ'αρχίζει την αυγή,στο σκάσιμο
του ήλιου,ως την νύχτα.
11 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Θα σε ποτίσω με
τ'αθάνατο νερό.Να σ'έχω
στα βαθιά και στα μικράτα,
πηγή του έρωτα πνοή.
Και θα ξυπνάς τα πρωινά
και θα σε λούζω,ροδόνερο
του Μάη καθαρό,από τα
αγρολούλουδα του χρόνου.
Θα σου χτενίζω τα μαλλιά
σου με το χέρι,σε ένα χάδι
που δεν ένιωσες ποτέ,
όταν οι πλέξες θα αγγίζουν
τον λαιμό σου.Μα εσύ που
θάχεις του καλοκαιριού την
φλόγα,σ'ένα λιοπύρι λογισμό
θα με απλώσεις,σαν μια
περικοκλάδα που ανοίγει,στο
πρωινό τα φύλλα για ν'ανθίσουν
Και θάναι σαν τραγούδι όλα
τούτα,ένα ταξίδι σαν σε όνειρο
μαζί σου.Μια πανδαισία που,
θ'αρχίζει την αυγή,στο σκάσιμο
του ήλιου,ως την νύχτα.
11 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.