ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ.Tιμωρός έγινες
μοναξιά. Βάζεις βαθύ
σκοτάδι στην καρδιά,
τσαλακώνεις την ηρεμία,
ξενδιάντροπα,
βαθαίνεις τον χρόνο.
Ρήγμα βάραθρος,
να καταπιεί,όσα εκείνη,
στην μορφή της,
στο χαμόγελο, αφήνει διάσπαρτα.
Ρουφάω τον ήλιο της,
σε ώρες απτές
σε εκδρομής χαρμόσυνο
τραγούδι, ανοιξιάτικου
δειλινού. Χαράζεις
τραγικά την λεπτομέρεια,
σαλεύει το
μυαλό, χοροπηδούν
οι σκέψεις, όταν
βαθιά ο γκιώνης με εκείνο
το θλιβερό του
παράπονο τσακίζει κόκαλα.
Σε φοβάμαι
μοναξιά.Η εκδίκησή σου
σαρκοβόρα,
ξεσκίζει κάθε λεπτό του
χρόνου, κάθε
κομμάτι,του κορμιού.
Όσο βαραίνει η σιωπή,
όσο η νύχτα προχωρά
στο σκοτεινό της
δωμάτιο,το μαξιλάρι
είναι βαρύ,ο ύπνος
ξένος,το χάραμα θολό.
Απουσία παντού.
Και το δωμάτιο
λες και αυτό σου ταιριάζει
παραμένει κρύο, μοναχικό ξένο.
30 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.