ΤΟΥ ΔΕΙΛΙΝΟΎ!!!Σ έβλεπα καθ' απόβραδο
στου κήπου το παγκάκι,
με τα λουλούδια μίλαγες.
Και ήσουνα σαν του
Μαγιού,λουλούδι ανθισμένο,
έτσι σ'έφτιαξ'η αυγή,
δεν ήσουν μαραμένο.Το χέρι
άπλωνα βαθιά,
στα φύλλα σου να νιώσω,
απ το κορμί σου,την δροσιά.
Και με τα χείλη,ψέλλιζα
ευχές,και έκανα το τόσο,του
πόθου,άφθαρτη ορμή,
μήπως,και σ ανταμώσω.
Και έμοιαζες της Άνοιξης,που,
άπλωνε τα φύλλα,
στου δειλινού τις ομορφιές.
του φθινοπώρου μήλα.
19 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.