ΑΒΡΟΤΗΤΑ!!!Σάλεψε το φεγγάρι,
σαν του ψαριού
την ρότα,στην αγκαλιά
σου χώθηκε.
Και έγινε ένα με σε,
αγνό,και σου μιλούσε,
και ρώταγε αν
το ποθείς.Και όπως
ήταν κόκκινο,
έμοιαζε με ρυάκι,που
έτρεχε χαρούμενο,
με της καρδιάς το αίμα.
Και συ,τοπήρες στοργικά,
ένστικτο της γυναίκας,
που λαχταρά τον
έρωτα.Του χάιδεψες την
χαίτη,από τα πλούσια
του μαλλιά.Ύστερα,
που η νύχτα βασίλευε,
στον πόθο σου,
μαζί του πλάγιασες αβρά,
του έδωσες αγάπη.
10 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.