ΑΣΠΡΕΣ ΝΥΧΤΕΣ!!!Σαν τον αϊτό,
που ξέσκιζε τα στήθια,
ω έρωτα,στα νύχια σου,
με άρπαξες,δεν μπόρεσα,
να σου ξεφύγω.Και έμεινα,
να σκίζονται οι σάρκες,
σε άσπρες νύχτες,
στα κρεβάτια μιας ελπίδας,
που μου την έστειλες,
στο πρώτο σου φιλί.
Δεν σου μιλούσα,και σε ένιωθα
να τρέχεις,σαν τον ιδρώτα,
και σε ένιωθα ακόμη,στου
ματιού μου να χαράζεις μια στιγμή,
με ένα κοίταγμα,στα μάτια τα
δικά σου.Και έγινα δειλός.
Ούτε τα χέρια σήκωσα να
φέρω,αντίσταση σ'αυτήν την
καταιγίδα,που μούσκεψε με
δάκρυ το κορμί.Και ήταν
ένα δάκρυ,που μου έσταξε
σαν ήρθες,μια απλότητα,
σαν χαραυγή.
7 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.