ΚΟΚΚΟΙ!!!Σκύψε απόψε,στης
μοναξιάς μου την
απόγνωση.
Τους κόκκους μιας
θλίψης,σκόρπισε
στον άνεμο,που,
βραχνάς έγινε τις νύχτες.
Και είναι,το παράπονο,
μοναχικό,έτσι που,
βγαίνει βαθιά απ'την ψυχή.
Κι'αν θέλεις,να της
δώσεις μια ανάσα,ένα
χαμόγελο στα χείλη,
για να σκάσει,δυο λέξεις
είναι αρκετές.
Στοχάσου μόνο,πως,
με πλήγωσες βαθιά,
σε κάποια νύχτα,που,δεν
ήρθες,να με δεις.
Μα,αν απόψε,ήρθε η στιγμή,
τα δάκρυα της λύπης,
να στερέψουν
μόνο αν το θελήσεις θα φανεί,
πως κάποτε,δεν έκανες το
λάθος.
16 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.