ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ.Κράτησα το χέρι σου,
περνώντας
χιλιοτραγουδισμένα
μονοπάτια,
ανθομυριστούς κήπους,
διασταυρωμένες ματιές,
που πόθος ύμνος,
ξέσκιζε αγνα όσα κρατούσαμε..
Βιαζόμουν να
σε ξαπλώσω στο όνειρο,
ολόλευκο περιστέρι,
να φιλήσω μια μια τις
φτερούγες σου
απλωμένες με τύλιγαν στοργικά.
Πανέμορφη ανταύγεια
στην ματιά
μου έγινες,εγώ,
μεθυσμένος στην δροσιά των
φιλιών σου,μόνο που άκουγα
την ανάσα σου.
Ηδονική, στοργική,λατρεία
σε ναό του ονείρου να σε
θαυμάζω.Σε λατρεύω
ίνδαλμά μου.Διάπλατη η σκέψη
να σε υποδεχτεί νύμφη
του πόθου.Να αφήσω στο
χάδι μου, μύρια λουλούδια,
που ανάμεσά τους να
φαντάζεις ατόφια γυναίκα της
καρδιάς μου. Αγαπημένη
στιγμή, λατρεμένη μέρα
ποθητή νύχτα.
Και ο ήχος της καρδιάς σου
νανούρισμα.
7 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.