ΓΟΡΓΟΝΑ
Πριν από το φως,ήσουνα
θάλασσα.Αρμένιζαν καράβια
στην ποδιά σου.Γοργόνες
που τα χείλη τους εστάλαζαν
αρμύρα στην ολόδροση
αγκαλιά σου.Και ήσουν και
ελιά που απ το αίμα της,το
λάδι της ζωής,μοσχοβολούσε,
μα ήσουν και γυναίκα που το
βλέμμα της,σαν αστραπή
τα κύματα περνούσε.
Σ αποκαλούσαν,μάγισσα,και
ξωτικό σε λέγαν,είχες του ήλιου
τη χαρά,του φεγγαριού τη θλίψη.
οπού περνούσες πάναγνη στ
αλώνια που πάλευαν,άλκιμοι
νέοι κραταιοί,το ποιος θα σε
κερδίσει.Να σε ταΐσει με ψωμί,
να σε ποτίσει μέλι,και να σε
πάρει στην στεριά,που ζουν
οι αρχαγγέλοι.
1 Ιουλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πριν από το φως,ήσουνα
θάλασσα.Αρμένιζαν καράβια
στην ποδιά σου.Γοργόνες
που τα χείλη τους εστάλαζαν
αρμύρα στην ολόδροση
αγκαλιά σου.Και ήσουν και
ελιά που απ το αίμα της,το

λάδι της ζωής,μοσχοβολούσε,
μα ήσουν και γυναίκα που το
βλέμμα της,σαν αστραπή
τα κύματα περνούσε.
Σ αποκαλούσαν,μάγισσα,και
ξωτικό σε λέγαν,είχες του ήλιου
τη χαρά,του φεγγαριού τη θλίψη.
οπού περνούσες πάναγνη στ
αλώνια που πάλευαν,άλκιμοι
νέοι κραταιοί,το ποιος θα σε
κερδίσει.Να σε ταΐσει με ψωμί,
να σε ποτίσει μέλι,και να σε
πάρει στην στεριά,που ζουν
οι αρχαγγέλοι.
1 Ιουλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.