ΤΑΙΣΜΑΤΑΚαι γιόμισαν με φως
τα φύλλα δέντρων.
Ο έρωτας σκαρφάλωσε
πουλί,μες στα κλαριά
τους.Μα συ δεν είχες
να ζηλέψεις σ'όλα αυτά.
Ήσουν ο έρωτας εσύ,
πάνω στους πόθους,
που έμοιαζες ένα πουλί,
έτοιμο και αυτό για να
πετάξει. Και σούπα,
στάσου που θα πας,είναι
καυτός ο ήλιος,θα σε
κάψει,και τα φτερά σου
θα σου λιώσει στο λεφτό.
Έτσι εκούρνιασες στα
δυο μου χέρια,έγινες
πάλλευκη στιγμή σαν σε
κρατούσα,και ήσουνα
ξανά ένα πουλί που
τούδινα τροφή,να μεγαλώσει.
26 Ιουνης 2017
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.