ΚΟΥΒΕΝΤΟΛΌΙ Φως στα βαθιά που έφεγγες
τα όνειρα. Αποσπερίτη αϊτέ
ουράνιε έρωτα,στροβίλισμα
των ενστίκτων. Αχ πως σε
νοιάζομαι στις μοναξιάς σου
τον κρυψώνα,να μοιράζεσαι
τους στοχασμούς. Λοιπόν στο
φως σου έστρεψα το νου,
απόψε για να σ'έβρω. Δεν είχα
κάπου να πιαστώ. Μα είπα
να σε φτάσω. Παρέα ήθελα
και γω. Η μοναξιά,φαντάζει
ξέρεις,φοβερή. Μη την νοιαστείς
και συ μαζί απόψε. Καληνύχτα.
19 Αυγουστος 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.