ΘΑΥΜΑΣΜΌΣ Ω! των ρυακιών κελαρύσματα
δάση που απλώσατε τα φύλλα
σε ωκεανού μορφή. Πετάγματα
που αψήφησαν τους άνεμους στην
ορμή του πάθους. Έρωτα που
σ'έφεραν πάνω στα καπούλια του
Πήγασου Θεού. Θάμα που
ζωντάνεψε τα παγωμένα στον
χιονιά χείλη. Γυναίκα που σε
ξάπλωσα στου ονείρου το αγνάντι
που σου έδωσα πνοή μέσα από
ανάσες ώρες,στου δειλινού το
πέρασμα,πριν σου κλείσει τα
μάτια το όνειρο. Και σε αγάπησα.
Πέταξα μαζί σου στα απόλυτα των
ωκεανών τα φύλλα,αέρινος γυμνός
Θεός και εγώ να σε θαυμάζω.
15 Σεπτεμβρης 2017
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.