ΓΈΝΝΕΣΗ Εγώ γεννήθηκα στο
ξάφνιασμα του πόθου.
Σ' έναν χυμό πορτοκαλιού
μέσα στο νέκταρ της
αγάπης. Γεννήθηκα να
πίνω να μεθώ,στου έρωτα
τον χρόνο,πάνω σ' ένα
φτερό χελιδονιού. Στης
Άνοιξης τα λούλουδα,να
ζω,να βλέπω το λουλούδι
της εσένα,σ' έναν
παράδεισο του πάθους
να γυρνώ. Και ναι γεννήθηκα
να σ' αγαπάω,να ζω στον
κόσμο,που μαζί του κατοικείς
ζωή να παίρνω και μαζί
σου να ξεχνάω,ότι με σένα
σου δε μπορώ να βρω.
11 Μάρτης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.