ΑΝΑΓΈΝΝΗΣΗ Δεν έχω να σου δώσω
πιο πολλά,παρά μια χούφτα
σκέψη. Ίσως φυτέψω ένα
δέντρο,να σου πω,είναι δικό
σου πάλι. Μα τώρα,μου
φωνάζει η σιωπή,να μη μιλώ,
να μη γελάω,να μη μπορώ
να ξέρω το γιατί. Μα είναι οι
στιγμές που σε κοιτάζω,
πιο βαθιές,είναι σημάδια,και
οργή,είναι ο πόνος,που
πονά μαζί με σένα,μαζί με το
καμένο δέντρο,το ξερό,που
ντύθηκε στα μαύρα. Και άραγε,
τι να σου πω,έτσι που τύλιξε
η θλίψη την καρδιά σου.
Μόνο,κοιτάζω στα ψηλά!Σου
γνέφω,δες το και συ,ξανά πετάνε
τα πουλιά,πάνω στις στάχτες.
όλα γεννιόνται από κει,και
συ θα γεννηθείς να το θυμάσαι,
η ίδια η φωτιά,θα φέρει την ζωή. https://youtu.be/aQc8AqLn76k
25 Ιουλης 2018
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.