ΣΤΗ ΓΥΝΑΊΚΑ Ψυχές αέναες,σαν φυλλοκάρδια.
Ο έρωτας μας εκκολάπτει σαν
παιδιά.Πλάθει τα όνειρα,χαράζει.
Μια εκκλησιά πιστούς με την ματιά
στα ύψη,ικέτες μιας αγάπης,ιερής.
Χρυσάνθεμα σε βάζα κρύσταλλα
αιθέρια αφήνουν τ' άρωμά τους.
Γιομίζουν οι πλατείες,θησαυρούς
τις Κυριακές,με τις αυλές ασβέστη
και χέρια ροζιασμένα και γερά.
Και άνοιξαν οι ουρανοί. Ο ήλιος
πάλλευκος,ντυμένος γαλανά,σαν
μια σημαία.Και μεις οι μυσταγωγικοί.
Εργάτες της αγάπης στιβαροί,στα
νυφοπάζαρα ξεχνάμε την χαρά
μας,καθώς ο πόθος λαχταρά.Του
έρωτα ξημέρωσε και τούτη η αυγή.
Σαν παραθύρι,η μια πόρτα οπού
σου άνοιξε να μπεις.Αιώνια του
πόθου μου γυναίκα.
2 Γεναρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.