ΧΑΜΌΓΕΛΟ.Πώς χαμογέλασες στης
σκέψης τ' αναπάντεχο,
απόψε;Πνοή που σάλεψε
τα ένστικτα,λες ήτανε
η αφορμή μες στην ματιά
σου;Με κοίταξες σαν
φύλλο,πούπεφτε από
κλωνάρι κερασιάς
και ήθελες στα χέρια σου
να με κρατήσεις να μη
σπάσω.Και γω,δεν είχα
άλλες αντοχές.Έμοιαζε
με αιώρα η πορεία
στα χέρια σου να φτάσω
τα ζεστά. Πως να μη ζαλιστώ,
πως να μη νιώσω,ότι για
σένα είμαι τρυφερό,
μικρο βλαστάρι που γυρεύω
γη και ύδωρ.
18 Φλεβαρης 2017
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.