ΙΣΉΜΕΡΟΣ ΈΡΩΤΑΣΤούτος ο χρόνος
που μας έλαχε,
στου φεγγαριού
την αγαστή κληρονομιά
να κλείνουμε
τον έρωτα,μοναδικό
του πόθου μας
σημάδι.Οίστρος σαν
το κρασί,μες στις κανάτες,
λες άνοιξαν
οι κάνουλες του πάθους,
να μας μεθύσουν
μαγικά.Και συ,μικρή
εράσμια κυρα
μου,που σ'έφερα κάτω
στου φεγγαριου
το φως,να νιώσω
το φιλί σου,ετσι
που σ' άγγιξε η δρόσο
της βραδιάς ήσουνα
σαν νεράιδα,αναδυόμενη,από
του παραδείσου τα νερά.
20 Μαρτης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.