ΤΗΣ ΒΡΟΧΉ ΣΑχ η βροχή ξεπλένει το κορμί.
Μιας αμαρτίας νύχτα,αγιασμένη
στου έρωτα την κατακόμβη
που χωρά,σώμα και έρωτα,με
την καρδιά θλιμμένη.
Βαδίζουμε σε μονοπάτια σκοτεινά,
τρέμουν οι λάμπες στης βροχής
την κάθε στάλα.
Η αμαρτία,δεν μας προσπερνά.
Ο έρωτας,δεν κάνει παρακάλια.
Κι αφήνουμε ξωπίσω μας το χτες,
βάρος που έσμιξε με της βροχής
το χώμα,βαραίνανε τα πόδια
και εμείς,πασχίζαμε μες του καημού
το δώμα..
Και η βροχή,ξεπλένει το κορμί.
μα δεν καθάρισε το δάκρυ απ'τα
μάτια.
Αφήσαμε ξωπίσω τον λυγμό,
να σβήσουμε με την βροχή,του πάθους
τα φαρμάκια.
22 Απρίλης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.