ΝΎΧΤΑΑπρόσωπη η νύχτα.
Μάτια κόκκινα εκλιπαρούν
φιλτράρουν τις αντοχές
διακρίνουν τις αδυναμίες
μιας αποπνέουσας στιγμής.
Το είδωλο στον καθρέφτη
οι καπνοί του τσιγάρου,
το τασάκι αναποδογυρισμένο
στο πάτωμα,λοιδορούν την
αναζήτηση διεξόδου.
Και εσύ,με κοιτάς με απορία
λες και θέλεις να πάρεις
μερτικό συνειδητοποιώντας
μιας μοναξιάς το κενό που
σε πνίγει.
Ύστερα αφήνεσαι φλερτάροντας
τον χρόνο,ζητώντας μονοπάτι
για φυγή.
Και ενώ αμπαρώσαμε τα
ένστικτα στις αποδοχές μιας
στείρας μνημόνευσης για την
νύχτα,που ρυτίδωσε,εμείς
σαν κατάρα,ανοίγουμε διάπλατα
τα μάτια,μπας και βρούμε
χαραμάδα φεγγαρίσιου φωτός.
3 Μαης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.