
ΝΕΑΝΙΚΌ
Ήταν κι αυτά τα χρόνια
που μας στιγμάτισαν.
Άγουρα,αγνά,λες πεταγαν
πουλιά στο πρώτο τους
φτερούγισμα.
Ξένοιαστοι,κι ελπιδοφόροι
με τα χέρια λεύτερα,
και την καρδιά πρόσφορη
να χτυπάει σαν ρολόι.
Εσύ κι εγώ,πρωτόβγαλτοι.
Αφήναμε τα μάτια να
μιλούν,και μεις να ψάχνουμε
τις λέξεις για τα χείλη.
Ανέμελοι,χωρίς του χρόνου
τις αναστολές,τα χέρια
δέναμε σ'ένα ταξίδι άγνωρο
όπου φορές δειλιάζαμε
να βρούμε,σ'ένα φιλί την
αφορμή γι' αγάπη.
Μα είχαμε μονάχα τις ορμές
από μια νιότη πούλεγες
άρχιζε σαν την μέρα,και
άγγιζε τον έρωτα,στα λιακωτά
του πόθου.
10 Ιουνης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Ήταν κι αυτά τα χρόνια
που μας στιγμάτισαν.
Άγουρα,αγνά,λες πεταγαν
πουλιά στο πρώτο τους
φτερούγισμα.
Ξένοιαστοι,κι ελπιδοφόροι
με τα χέρια λεύτερα,
και την καρδιά πρόσφορη
να χτυπάει σαν ρολόι.
Εσύ κι εγώ,πρωτόβγαλτοι.
Αφήναμε τα μάτια να
μιλούν,και μεις να ψάχνουμε
τις λέξεις για τα χείλη.
Ανέμελοι,χωρίς του χρόνου
τις αναστολές,τα χέρια
δέναμε σ'ένα ταξίδι άγνωρο
όπου φορές δειλιάζαμε
να βρούμε,σ'ένα φιλί την
αφορμή γι' αγάπη.
Μα είχαμε μονάχα τις ορμές
από μια νιότη πούλεγες
άρχιζε σαν την μέρα,και
άγγιζε τον έρωτα,στα λιακωτά
του πόθου.
10 Ιουνης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.