ΠΟΤΑΜΌΣ ΈΡΩΤΑΣ
Το σκούρο γαλάζιο της θάλασσας,
έσμιξε με το
γιομάτο φεγγάρι που πρόβαλλε
δειλά στο βάθος του ορίζοντα.
Μικρές περικοκλάδες στεφάνωναν
τα λυτά σου μαλλιά στην μικρή
του μπαλκονιού την πολυθρόνα
που καθόσουν.
Ένα τριζόνι άρχιζε νωχελικά το
τραγούδι του,ενώ πιο πριν ένας
έρωτας ολόχαρος,σου είχε
μετρήσει πιθαμή τη πιθαμή το
κορμί σου.
Τα χείλη σου που έμοιαζαν με
κατακόκκινο εναρμονισμένο ποτάμι
άφηναν να σχηματιστεί χαμόγελο
ευτυχίας.
Ανέμελη εφάνταζες.
Φορούσες το αραχνοΰφαντο που
πριν είχες αφήσει αυθόρμητα να
πέσει αέρινο στο πάτωμα,προτού
σε παρασύρει μια ακατανίκητη
αίσθηση του πάθους.
Εγώ,σε πήρα σε ένα απλό ολόφωτο
άνθισμα,να κρατήσω την φλόγα δυνατή.
Μετά,σε πάντρεψε η αγνότητα,με
την αμαρτία.
Ήταν χαραγμένη,στων ματιών σου
την ολόθερμη λάμψη.
2 Ιουλης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ
Το σκούρο γαλάζιο της θάλασσας,
έσμιξε με το
γιομάτο φεγγάρι που πρόβαλλε
δειλά στο βάθος του ορίζοντα.
Μικρές περικοκλάδες στεφάνωναν
τα λυτά σου μαλλιά στην μικρή
του μπαλκονιού την πολυθρόνα
που καθόσουν.
Ένα τριζόνι άρχιζε νωχελικά το
τραγούδι του,ενώ πιο πριν ένας
έρωτας ολόχαρος,σου είχε
μετρήσει πιθαμή τη πιθαμή το
κορμί σου.
Τα χείλη σου που έμοιαζαν με
κατακόκκινο εναρμονισμένο ποτάμι
άφηναν να σχηματιστεί χαμόγελο
ευτυχίας.
Ανέμελη εφάνταζες.
Φορούσες το αραχνοΰφαντο που
πριν είχες αφήσει αυθόρμητα να
πέσει αέρινο στο πάτωμα,προτού
σε παρασύρει μια ακατανίκητη
αίσθηση του πάθους.
Εγώ,σε πήρα σε ένα απλό ολόφωτο
άνθισμα,να κρατήσω την φλόγα δυνατή.
Μετά,σε πάντρεψε η αγνότητα,με
την αμαρτία.
Ήταν χαραγμένη,στων ματιών σου
την ολόθερμη λάμψη.
2 Ιουλης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.