
Σε μαργαριταριών φωλιές
κοιμήθηκες κυρά των θαλασσών.
Γοργόνα που ανέμιζες την
χαίτη,πάνω σε κύμα άλκιμο στου
πόθου τα ταξίδια.
Γυναίκα που σε έπλασε ζωγράφου
πινελιά μέσα στης φαντασίας τις πήγες
να αναβλύζεις Αφροδίτη των καιρών.
Σε νύχτες άυλες στο πλάγιασμα
πάνω στα χόρτα,σου πήραν το
νερό από τα κύτταρα,να ξεδιψάσουν πάθη.
Και συ,στης παρθενιάς
σου την ανθρώπινη μορφή,πλάθονταν
όνειρα,θνητή να περπατήσεις
στης αξίας την σιωπή,άφηνες πίσω
σου ζωές,και θεία χάρη.
Και ύστερα,σε τίμησαν,σε βάφτισαν
γυναίκα,σούδωσαν δόξα και ακμή.
Μα πιο πολύ σου έδωσαν ζωή
μέσα στου έρωτα τη θεία κοινωνία
και σε προσκύνησαν μητέρα και Θεά.
7 Μάρτης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(Πνευματικό μου δικαίωμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.