
Ο έρωτας φυλλομετρά τις λέξεις.
Στης Αλεξανδριας τον ήλιο το καυτό,
και ένας Βεδουίνος καμηλιέρης
το χέρι βάζει αντήλιο κι αγρικά.
και στης Ανατολής τα μέρη,που στάζει
της καρδιάς η φοινικιά,στον ίσκιο της
αφήνει το κορμί του,και στου ονείρου τη φωτιά.
Βαθιές οι σκέψεις του ξεσκίζουν
το μυαλό του,χαράζει και νυχτώνει δεν ξεχνά,
πόσα ταξίδια μακρινά και πόσους χρόνους,
στην καταχνιά της άμμου να χρωστά,
όσα στου έρωτα τα χρόνια,ταξίδια πάει και γυρνά.
Ο έρωτας φυλλομετρά τις λέξεις.
Στα μέρη της ανατολής,
καίει ο ήλιος σαν αδέσποτος δραπέτης,
σ'όσα προστάζει το κορμί,μαύρο αχάτη,που
στο πρόσταγμα της νιότης,σπαράζει
με του πόθου την αδύναμη κραυγή,
και της ερήμου οδηγός η αθωότης,μοιάζει
με χρώματα στην αντανάκλαση της γης.
15 Αυγουστος 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δημιούργημα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.