...και σήκωσα το
βέλο,που σου σκέπαζε τη χάρη.
Ένα στολίδι πρόσωπο
αντίκρισα με μιας, σαν φως
του ήλιου που μιλάει.
Πάλλευκα δόντια στην σειρά
με χείλη σαν ποτάμι, που
έβλεπες το αίμα να κυλά.
Και λες ο χρόνος είχε ταυτιστεί
μαζί σου, λες και σου χάρισε
νιότη παντοτινή, μάγευες
με την θεία ομορφιά σου,
μια Μόνα Λίζα που την έβλεπα
φτυστή, μέσα στην ματιά
μου, αναγεννημένη.
10 Οκτωβρης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2020
ΤΖΟΚΟΝΤΑ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.